1e zondag in de advent A (2007)

Goede vrienden,
    De advent roept ons op, om waakzaam te zijn, voor de komst van God in ons midden.
Advent is wachten en ver –wachten, uitzien naar de Heer.
    Vier weken lang willen we, in deze donkere tijd van het jaar,
in deze donkere wereld, uitzien naar het LICHT, dat komende is.
    God komt tot ons in duizend, duizend dingen…
Maar we moeten er oog voor leren hebben.
Een verhaal hierover kan veel duidelijk maken.
    Op een nacht verscheen Jezus aan een vrome weduwe en zei haar, dat Hij morgen, bij haar op bezoek zou komen.
De weduwe stond onmiddellijk op en begon haar huis te schrobben en te boenen, totdat alles blonk als een spiegel.
    Nauwelijks was ze daarmee klaar of er werd aan de deur gebeld. Vol verwachting ging de vrouw opendoen.
Daar stond haar dochter, die in de buurt woonde.
    Moeder, vroeg ze, mag ik mijn kleintje een uurtje bij jou laten ?
Ik moet even boodschappen gaan doen.
Het spijt me kind, antwoordde de vrouw, vandaag kan het echt niet,
want ik verwacht hoog bezoek.
    Tegen de middag werd er weer aan de deur gebeld, nu stond er een bedelaar, die van tijd tot tijd een bord soep en een boterham kreeg. Nee, zei de vrouw, vandaag gaat het niet, ik heb geen tijd.
    Een uurtje later werd er weer gebeld en daar stond de pastoor, die op zijn ronde was, om geld in te zamelen, voor de restauratie van zijn kerk en van de gelegenheid gebruik wilde maken ,om even een praatje te komen maken.
    Het spijt me, meneer pastoor, zei de weduwe, kom een andere keer terug, ik heb nu echt geen tijd, ik verwacht bezoek.
Zo ging de dag voorbij. Teleurgesteld ging de weduwe naar bed.
    ’s Nachts verscheen Christus haar opnieuw en zei:
“Tot driemaal toe heb ik je willen bezoeken, maar je had telkens geen tijd…”  TOEN WERD ZE WAKKER…    

    Goede vrienden, zo komt God voortdurend in ons leven, in de gestalte van mensen die ons nodig hebben : in een pasgeboren kind, een vreemde voorbijganger, in een zieke, een bejaarde vrouw…
    “ WAT JULLIE AAN DE MINSTEN VAN MIJN BROEDERS DOEN, HEB JE AAN MIJ GEDAAN. “(Mt. 25)  Als morgen Christus bij ons aanklopt, zullen we dan ZIEN dat HIJ het is? Daarom zei Jezus: WEES WAAKZAAM.
    Goede vrienden, wat kan dat betekenen voor ons vandaag ?
WAAKZAAM zijn de vele vaders en moeders, tijdens de nacht van zaterdag op zondag, wanneer hun jonge volkje weg is…UIT !!
    En wanneer komen ze thuis ? En hoe ? En waar zitten ze écht? En bij wie ? Ze zijn maar gerust als ze de auto horen de garage binnenrijden… Waakzaamheid is meer dan niet slapen, maar is gespannen afwachten…
    Vrienden, in deze advent, worden we opgeroepen, tot een veel diepere waakzaamheid en verwachting.
Vier weken krijgen we de tijd, om ons voor te bereiden,
OP DE KOMST VAN JEZUS en de deur van ons hart,                     wagenwijd voor HEM open te zetten.
    Het evangelie zegt ons dat het komen van de Heer onverwacht gebeurt,   TELKENS WEER !
God komt in de mens die je naaste is en die op jou beroep doet:
OMDAT HIJ HONGER HEEFT…
Omdat hij ziek is…omdat hij vreemdeling is …
Omdat  hij vriendschap en troost nodig heeft…
God komt tot ons in de mens die je vraagt te delen met hem:
Van je tijd, van je aandacht, van je materiële overvloed misschien.
    DAT IS DOEN WAT JEZUS GEDAAN HEEFT !!!
Overal ter wereld leven mensen die zich het lot aantrekken van hun medemensen. Die er zijn voor ANDEREN ! In hen wordt God mens.
Door hen wordt het ELKE DAG KERSTMIS !
    In het gelaat van de arme of zieke medemens komt Christus ons tegemoet.
“ Laten we met héél ons hart uitkijken naar de Heer,
   meer dan wachters naar de ochtend. “

Amen.   Deo gratias.