Aswoensdag (2008)

Goede vrienden,

Aswoensdag valt midden in de krokusvakantie.In deze tijd voelen vermoedelijk meer mensen zich aangesproken door het woord "krokusvakantie "dan door "aswoensdag ".

Het ene woord doet denken aan "sneeuw en zon" ,het andere aan "as en woestijn".Een wereld van verschil.

Misschien is dat verschil minder groot dan op het eerste gezicht lijkt.

Een krokus staat symbool voor lente,voor nieuw leven.

En wat is de vasten anders dan veertig dagen woestijntijd,om ons voor te bereiden op het LICHT van Pasen, dat ons doet groeien en openbloeien ,zoals de krokus ,tot paaschristenen

dragers en verkondigers van een blije boodschap van bevrijding.

Met aswoensdag worden we dus de woestijn ingestuurd.Weg uit een leven dat geleefd wordt met gretig grijpende handen:mijn belangen moeten gediend worden, mijn wensen moeten vervuld worden.

Veertig dagen krijgen we de tijd om onze vrijheid en waardigheid waartoe de Schepper ons bestemd heeft ,te herontdekken.

Om ons te ontdoen van de schijnwaarden van bezit,succes, eerzucht en machtshonger.

Na zijn veertigdagentijd ,betrad Jezus ,gezuiverd en gelouterd ,de synagoge van Nazaret en Hij sprak:

"De Geest van God rust op Mij.

Hij heeft mij gezalfd
om aan armen de goede boodschap te brengen,
Om aan gevangenen hun vrijlating aan te kondigen
en aan blinden het licht in hun ogen,
om verdrukten vrijheid aan te reiken."

Jezus,Gods barmhartigheid die mens werd.

Zullen ook wij ,na deze veertigdagentijd gezuiverde en gelouterde boodschappers zijn van Gods barmhartigheid?

 

Want daar gaat het om ,zo zegt onze evangelietekst vandaag:
"Wanneer gij bidt, gedraag u dan niet als schijnheiligen.
Wanneer gij vast ,doe het met de glimlach.
En als gij een aalmoes geeft ,laat uw linkerhand dan niet weten wat uw rechter doet...
Beoefen uw gerechtigheid niet voor het oog van de mensen om gezien te zijn..."

Woord van de Heer.

Goede vrienden, wanneer Jezus als mensenzoon zal komen bij het oordeel,zullen alleen onze werken van barmhartigheid ter sprake komen. En dat zijn.....ik heb even de oude catechismus opgezocht .De hongerigen spijzen.De dorstigen laven.De naakten kleden.De vreemdelingen herbergen.De zieken bezoeken. De gevangenen verlossen .De doden bergraven.

Jezus houdt van open liefdevolle handen,handen die kunnen geven en mogen ontvangen.De God van de woestijn.De God van de stilte.De God van barmhartigheid geeft ons veertig dagen de tijd.De God die het oude verbrandt en uit as nieuw leven schept.

Daarvan wil ons askruisje symbool zijn.God nodigt ons uit, om onze gretig ,grijpenden handen ,om te vormen tot open handen die Zijn liefde doorgeven.

"Leven is weven.
En sterven is aan God je stuk afgeven"
Zo dichtte Guido Gezelle.

"We verzamelen en brengen onze dromen mee, de dromen die ons heilig zijn, die we weven in de tempel van onze ziel."
Zo zegt het gedicht uit de Filippijnen.

Met de as op ons hoofd,
bewust van onze kleinheid en breekbaarheid,
gaan we deze veertigdagentijd in.
Moge God ons allen nabij zijn,
in het gewone, dagdagelijkse leven,
in onze zorg voor mensen,
in ons streven naar een betere wereld.

Amen. Deo gratias.