Wachten en verwachten

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Wachten en verwachten: twee dezelfde woorden, die zich alleen door een klein voorvoegsel van elkaar onderscheiden. En toch... in deze twee woorden, wachten en verwachten, zijn twee ervaringen weergegeven, die mijlen ver van elkaar afliggen. Wachten: daar kunnen we allemaal een liedje van meezingen. Wachten werkt op je zenuwen, wachten aan een loket, in een verkeersfile, wachten in een spreekkamer. Je weet niet hoe je de tijd moet doodslaan, de tijd loopt ongebruikt door je vingers.

Verwachten is heel iets anders; daarin is elk ogenblik gevuld. Verwachten is als een droom. Een moeder die haar eerste kindje verwachtte zei eens: 'Negen maanden op een kindje wachten, ik dacht: dat is een eeuwigheid, maar nu weet ik dat dit helemaal niet lang is. Je hebt die tijd echt nodig om naar die geboorte toe te groeien!' Wat een vreugdevolle tijd is dat: Iemand verwachten.

Wij begrijpen dat de tijd van de advent geen tijd is van passief wachten, maar van spannende, actieve verwachting, waarin wij met heel onze persoon betrokken zijn. De Heer komt!

Deze verwachting geeft aan het christendom een ongehoorde dynamiek. Als wij niet willen of niet kunnen geloven in een toekomst, die boven de ruimte en de duur van deze wereld uitgaat, dan kunnen wij ons nog moeilijk christenen noemen. Wij wachten op God die naar ons toekomt, dat is onze toekomst: God zelf!

In deze wereld is het altijd advent geweest en het zal ook wel altijd advent blijven, omdat de mensheid nog leeft in de duisternis van de hebzucht en de heerszucht. Maar over heel die wereld straalt ook reeds Gods licht. Wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Dat wil zeggen dat deze wereld altijd toekomst heeft, ook al lijkt het voor ons vaak onmogelijk dat uit alle haat en vijandschap en natuurschending, nog iets goeds geboren kan worden. Er staat werkelijk iets nieuws te gebeuren.

Wij mogen niet lusteloos onze handen in de schoot leggen en passief wachten op het einde, dat geen hoop meer in zich bergt. Wij mogen niet opgaan in de dronkenschap van zoveel mensen, die alleen maar leven voor de dingen van deze wereld. Richt u op, zegt Jezus, en heft uw hoofd omhoog. In de advent leven wil zeggen: over deze tijd en over het einde van de wereld heen kijken en reikhalzend uitzien naar het nieuwe, onbegrijpelijke leven.

Waakzaam zijn, wil zeggen: je levenstijd zo goed mogelijk doorbrengen door een trouwe plichtsvervulling, door een bewuste dienst aan de naaste.
Omdat wij geloven in de komst van Gods Rijk van vrede en liefde, stellen wij alles in het werk om die vrede te bewaren en te herstellen onder de mensen. Omdat wij geloven dat in Gods Rijk de kleinen en de zwakken voorrang hebben, leggen wij een bijzondere zorg aan de dag voor de armen.
Omdat wij uitzien naar de komst van een rijk, waarin niemand gebrek zal lijden, willen wij al het mogelijke doen, opdat niemand onder ons iets te kort zal hebben.

Er bestaat een oude Joodse legende. Grootvader vertelt ze aan zijn kleinzoon: Aan een Romeinse stadspoort zit een blinde bedelaar, die wacht en wacht en wacht... en deze bedelaar is de Messias. Op wie wacht hij dan, grootvader? De oude man legt de hand op het hoofd van het kind en zegt: op jou, jongen.

Dan pas wordt het echt advent voor je, als je beseft dat de Messias wacht op jou, heel persoonlijk op jou!