Derde zondag van de advent (2006)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden

Wie dubbele kleding heeft, laat hij delen met wie niets heeft. Dat was heel concreet de boodschap van Johannes de Doper. Dat was later evenzeer de boodschap van Jezus van Nazaret.
Geen hoogdravende theoretische beschouwingen, geen diepzinnige theologische en filosofische redeneringen, maar heel concrete raadgevingen hoe we met elkaar moeten omgaan: delen als een ander iets tekort komt, niet meer vragen dat is vastgesteld, niemand uitplunderen, niemand iets afpersen, gewoon goed zijn voor iedereen.
Geloven in Jezus' boodschap is een manier van leven, hoe je in je dagelijks bestaan met je medemensen om gaat. Er zijn nogal wat mensen die zich christenen noemen, maar die echt niet begrepen lijken te hebben wat de eigenlijke inhoud van zijn boodschap is.
Ik ken iemand die 2 jaar filosofie en 4 jaar theologie gestudeerd heeft, die priester werd en later deken maar die wel de armenkas plunderde voor zijn eigen luxe pleziertjes. Die heeft er niets van begrepen. Die man kan zich echt niet een volgeling van Jezus Christus noemen.
Ik heb in mijn Filippijnse tijd een doña Teresa gekend, een supervrome dame, elke dag in de kerk te vinden, eigenaresse van uitgestrekte rijstvelden, van een heel dorp zelfs. Maar het was ook een keiharde en gewetenloze zakenvrouw die haar pachtboertjes op een ongenadige manier uitbuitte. Hoe vroom ook, zij had er niets van begrepen.
De autoriteiten in Guatamala zagen gouden bergen glinsteren toen Amerikanen en Canadezen daar goudmijnen wilden gaan ontginnen. Daar was geld te verdienen, en wie wil dat niet, maar ze keken niet naar de belangen van de Maya's, de arme bevolking van die streek, indianen nauw verbonden met hun grond. Guatamala staat te boek als een katholiek land, maar die autoriteiten daar hebben niets begrepen van Jezus' boodschap.
Maar de vraag is wel: hebben wij wel iets begrepen van die boodschap?
Afgelopen maandag stond er in de Gelderlander een bericht dat er in Nederland voor een record gegeven was aan goede doelen. Nederlanders zijn nog nooit zo vrijgevig geweest als vorig jaar. Maar liefst 2,6 miljard euro werd geschonken aan allerlei goede doelen. Dat is natuurlijk fantastisch. Gelukkig hebben velen nog best wat over voor allerlei goede doelen die een beroep op hen doen.
Reden om onszelf een schouderklopje te geven? Een klein schouderklopje mag natuurlijk wel, anderzijds moeten we niet naast onze schoenen gaan lopen en zeggen: kijk toch eens hoe goed we dat doen. Als we echt zouden delen in de geest van Jezus' boodschap, dan zou dat bedrag tien keer groter kunnen zijn. Het zijn in feite wat kruimels die van onze welvaartstafels vallen.
Tegelijk moeten we er heel erg voor oppassen dat we alles ophangen aan geld dat wel of niet geschonken wordt, hoe belangrijk dat vaak ook is. Het gaat in wezen om de vraag hoe we het leven delen met elkaar, of we tijd en aandacht hebben voor elkaar, of we ons echt verbonden voelen met anderen, of dat we alleen maar denken aan eigen belangen en eigen gemak.
Van de grote steden hoor je wel eens dat mensen helemaal van elkaar vervreemd zijn, dat mensen op acht hoog in een flat wonen en hun eigen buren niet kennen. Dat is een slechte ontwikkeling voor een gezonde samenleving.
Maar je hoort en leest ook over mensen die als vrijwilligers heel veel tijd vrijmaken voor clubs en verenigingen, die uitgebreid aandacht schenken aan probleem situaties. Er wordt nogal eens zorgelijk gesproken over de toenemende individualisering in onze maatschappij. De tendens om alleen tijd en aandacht te hebben voor eigen zaken, dat is geen gezonde ontwikkeling. Maar gelukkig zijn er ook nog velen die heel veel uren steken in activiteiten voor de jeugd, voor ouderen, voor zieken en eenzamen.
En of die mensen allemaal de kerk vaak van binnen zien, is niet het belangrijkste, maar ze doen wel heel concreet wat Jezus van ons vraagt in zijn blijde boodschap. En van mensen die wel regelmatig de kerk bezoeken mag je dus zonder meer verwachten dat ze ook actief zijn in en voor de gemeenschap. Anders hebben ze de boodschap toch niet echt begrepen.